Akçaabat-Mersin köyünde doğdum. İlköğretimimi köyümde, ortaöğretimimi Trabzon Lises’nde yaptım. Fatih Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümünden mezun oldum.
27 yıllık öğretmenlikten sonra emekliye ayrıldım. Evli ve üç çocuk babasıyım.
1968 yılında başlayan fotoğraf sevgim daha sonra tutkuya dönüştü. Trabzon kültürüne kırk yıldan fazla katkı sağladım. Karma sergilerimin yanında üç farklı ilde kişisel sergiler açtım.
2010 yılında Türkiye Foto Muhabirleri Derneği’nin özel ödülüne layık görüldüm.
2013 yılında fotoğraflarımdan oluşan TRABZON’UM adlı bir albüm yayınladım.
1970-2023 yılları arasında binlerce fotoğraf çektim. Bu fotoğrafların pek çoğu Beşikdüzü ile ilgilidir.
Yıllar geçtikçe değerleri daha da artan fotoğraflarım arasından yaptığım bir seçki ile hazırladığım Beşikdüzü albümünü tarihe miras olarak bırakmak istedim.
Binlerce fotoğraftan üç yüz tanesini seçmek hiç de kolay olmadı. Beşikdüzü’nü geçmişten bugüne anlatan en güzel fotoğrafları bulmaya çalıştım ve albüme adım.
1970’li, 80’li ve 90’lı yıllara ait fotoğraflarım filmlerde saklı kaldı.Günümüzde teknolojik gelişmelerden sonra fotoğraf filmlerini kağıt üzerine baskı yapan makineler artık yok. Arşivimdeki kartlardan tarayabildiklerimi dijital ortama aktardım. Dijital fotoğraf makineleri çıktıktan sonra fotoğraf çekmek, arşivlemek, aranan fotoğrafları anında bulabilmek çok daha kolaylaştı
Hepsini bir bütünlük içerisinde dizgeleyerek “DÜNDEN BUGÜNE BUGÜNDEN YARINA BEŞİKDÜZÜ” fotoğraf albümünü oluşturdum.
Albüm yapacağımı duyan öğretmen arkadaşlarımdan Turan Bahadır ve Kenan Kıran’dan, öğrencilerimden Recai Cinel ve Bülent Kahyaoğlu’ndan Atatürk Lisesi ile ilgili fotoğraflar aldım. Mustafa Kibaroğlu kitabın düzenlemesinde yardımlarını esirgemedi. Katkılarından dolayı her birine ayrı ayrı teşekkürü bir borç bilirim.
İrving Penn, “İyi bir fotoğraf, bir hakikati anlatan, ruha dokunan ve izleyiciyi bunu gördüğü için farklı kılan fotoğraftır” demiş. Beşikdüzü’nü fotoğraflarla anlatırken, ruhlarınıza dokunmayı, anılarınızı canlandırmayı ve fotoğraflarımla anılmayı umuyorum. Başarabilmişsem ne mutlu bana…